Never say never

Every moment of life is the beginning to the rest.

Keep your expectations low, to enjoy the life

Imagine a creature which has come from the space. Their world, literally in every aspect is much better than ours. In other words, their world is built in a way that from our perspective their average happiness level is 10 times higher. How come? Well, they don’t have to work, wealth issues are not defined in their world and their bodies are much stronger that ours so they don’t get sick and fall in pain. Add to this, if other joys of life (like eating, sex, and romance) are much easier for them.

So, what happens if such a creature steps by the Earth? As you would imagine, it would be quite hard for him to feel happy. But why? Well, because he has a much higher expectation from the world. 

Same thing happens to many of us. We lose our interests in things and our happiness, because we raise our expectations. I don’t have a clue for avoiding too much expectation, neither I know what exactly causes this to happen. What do you think?

این همه استعداد

یه مسابقه زیباترین کودک ایرانی گذاشتن تو فیسبوک، و قرار شده هر عکسی لایک بیشتری میخوره برنده باشه. هر عکسی رو که باز میکنی همچین چیزی تو کامنتا زیاد دیده میشه: «من عکست رو لایک کردم تو هم عکس شماره فلان رو لایک کن». هر کسی هم که عکس بچش رو میذاره  کل فک و فامیل رو تگ  میکنه که یالا  بیاین لایک کنین!

  فکر میکنم جا داره دانشگاه هاروارد این کمپین رو زیر نظر بگیره و به مادر کودکی که  برنده میشه، فاند تحصیلات عالیه در زمینه بازاریابی استراتژیک بده، حیفن همچین استعدادهایی

دعا کنید

خبرهای رسیده حاکی از اینه که  این روزها، مادربزرگ  مخمل (بازیگر نقش مادربزرگ  در برنامه خونه مادربزرگه) حال وخیمی داره و به بیمارستان منتقل شده.

برای بهبودی حالش دعا کنید

آبدوغ خیار در غربت

به یاد آبدوغ‌خیارهایی که خواهرم درست میکرد و برای اولین بار با ابتکار خودش گوجه فرنگی رو هم بهش اضافه کرد!

نگاه

یه سری آدما، هر چقدر هم که به ظاهر آدم بدی به نظر بیای، باز هم اعتقاد دارند که آدم خوبی هستی. یک سری آدما هم هستند که هر چقدر هم که خوب باشی، همیشه معتقدند که کلا آدم نیستی. مثل تو.

نقشه گنج

کوچولو که بودیم، یکی از سرگرمی‌های شیک من و خواهرم  این بود که تو حیاط نسبتا بزرگمون یه چیزی رو قایم بکنیم و واسه اون یکی نقشه گنچ درست کنیم که بره اونو پیدا کنه.[با الهام از فیلم دزدان دریایی و گنج در جزیره دورافتاده] یه بار از سر کرم ریزی بنده محل گنج رو بعد از کلی رمزگشایی و محاسبه، روی یکی از دیوارهای حیاط نشونه زدم که خوب خواهرم اون موقع فهمید که چاخانه و از خیرش گذشت. چند سال بعدش یک روز اومدم خونه و دیدم که برادر کوچکترم (که از موضوع بازیهای گذشته ما خبری نداشت) بعد از دیدن فیلم دزدان دریایی اون قسمت اون قسمت از دیوار رو دیده و با کلنگ افتاده به جونش!